Kilka dni temu zamieszkały w naszym domu pluszowe ptaszory i prosiak z gry. Od pierwszej chwili zaczęły fruwać po mieszkaniu, postanowiłam więc nadać tej zabawie jakiś ład i sens. Stworzyliśmy zasady gry: prosiak siada na taborecie a my rzucamy ptakami próbując go strącić na podłogę. Rzucamy z pól wyznaczonych podkładkami z ikei, które są równocześnie poziomami gry. Kto trafi z najbliższego pola w prosiaka zalicza pierwszy poziom i może przejść na drugi (większa odległość od prosiaka).
I tak powstała nasza prywatna gra, która ma mnóstwo zalet. Przede wszystkim możemy grać razem (uwaga rodzice autystów: trening umiejętności społecznych!). Po drugie gra wymaga ruchu i pozwala w kontrolowany sposób rozładować nadmiar chłopięcej energii. Po trzecie pozwala wyćwiczyć umiejętność rzucania do celu.
A zalety grania w Angry Birds na tablecie? Hmm, jakoś trudno mi wymyślić... Może ktoś..?
